Fonetyka angielska w pigułce 2.0
- On-Line - Pomoc - Autor - Włodzimierz Sobkowiak

Wybierz rozdział
z listy

Spis treści > Akcent i intonacja > Intonacja >

6.4. Intonacja

Główne kontury intonacyjne angielszczyzny to:

6.4.1.

Intonacja opadająca, stosowana w twierdzeniach, rozkazach, pytaniach szczegółowych (what , who , when , where , why , how i pochodne),oraz pewnych typach 'question-tags' (typu: pytanie retoryczne), np.:

Susan is very pretty .

Tell him to come here at once!

What did you have for breakfast today?

I am a clever man, ain't I?

 

6.4.2.

Intonacja rosnąca, stosowana w pytaniach ogólnych (“yes-no questions”), także 'question-tags' typu nieretorycznego, prośbach, wyliczaniach (z wyjątkiem ostatniego wyrazu, który ma intonację opadającą), dla zaznaczenia sympatii, życzliwości i uprzejmości, oraz w wielu innych kontekstach sytuacyjnych, np.:

Did you see Robert yesterday?

Angela will be there too, won't she?

He said he visited Canada, Australia, Brazil and Poland.

I'm quite certain they'll agree with you.

 

6.4.3.

Intonacja opadająco-rosnąca, stosowana w wielu kontekstach gramatycznych dla zaznaczenia uprzejmości, niepewności, chęci kontynuacji zaczętego wątku, kontrastu, rezerwy, itp., np.:

Yes, I might, but ...

What seems to be the problem?

 

6.4.4.

Intonacja rosnąco-opadająca, stosowana dla wyrażenia zdziwienia, zaskoczenia, irytacji, zdecydowania, perswazji, np.:

I will never do it!

Oh, be quiet!

Is that so?!

Dany kontur obejmować może jedną bądź parę sylab i niekoniecznie ogranicza się do jednego zdania w sensie gramatycznym. Z drugiej strony, jedno zdanie, szczególnie złożone, zawierać może kilka konturów intonacyjnych.

Patrz: