Fonetyka angielska w pigułce 2.0
- On-Line - Pomoc - Autor - Włodzimierz Sobkowiak

Wybierz rozdział
z listy

Spis treści > Dwugłoski > Alternacje morfologiczne dwugłosek >

4.3. Alternacje morfologiczne dwugłosek

Alternacje (oboczności) morfonologiczne w zakresie dźwięków niespółgłoskowych to takie pary wyrazów, w których wymowa akcentowanej samo/dwugłoski zmienia się zależnie od ich struktury morfologicznej, głównie zastosowanego przyrostka. Przyrostki rdzennie angielskie nie wywołują alternacji: -er, -ing, -ed, podczas gdy część przyrostków pochodzących z łaciny je wywołuje. Alternacje takie są bardzo charakterystyczną cechą fonetyki języka angielskiego.

Obserwuje się następujące główne ich typy:

TYP PRZYKŁAD
aI / I line 'linear
aU / U pro'found pro'fundity
eI / Q sane 'sanity
WU /  pro'voke pro'vocative
iW / e sin'cere sin'cerity
eW / Q com'pare com'parative
i: / e ob'scene ob'scenity
ju: / U pro'duce pro'ductive

W podobnych kontekstach jednak formy fonetyczne wyrazów mogą też być stabilne:

'vacant 'vacancy (/eI/)
'decent 'decency (/i:/)
e'rode e'rosive (/WU/)
com'bust com'bustion (/U/)
de'cide de'cisive (/aI/)

Patrz: